Oficjalna strona Ślimaka

"Muzycy Acid Drinkers o swoich płytach" Teraz Rock 05.2004

>Are You A Rebel
(Under One Flag/Polskie Nagrania Muza 1990)

Ślimak: Ta płyta to było spełnienie moich marzeń. Bardziej mi się podoba niż nasz drugi i trzeci album...Chcieliśmy osiągnąć w studiu takie brzmienie, jakie mieliśmy na próbach. Nie całkiem to się udało, aczkolwiek może to szczególne brzmienie było powodem, że płyta spodobała się w Anglii, gdzie najpierw wyszła.

>Dirty Money, Dirty Tricks
(Under One Flag/Indies, 1991)

Ślimak: Dla mnie ta płyta była trochę za szybko zrobiona. Szczerze mówiąc, nawet nie byłem przy miksie i nie mogłem dopilnować rzeczy, które mnie interesowały. Ale koncertowo się sprawdzała. Wtedy graliśmy dużo i ludzie łykali ten materiał.

>Strip Tease
(Under One Flag, 1992)

Ślimak: Tutaj już się zaczęło poszukiwanie brzmienia. Chcieliśmy zabrzmieć mocniej, ale też był to jeszcze Acid w tym jajcarskim okresie

>Vile Vicious Vision
(Loud Out Records, 1993)

Ślimak: To było testowanie nowego studia w Poznaniu (Hellenic - przyp. wk). Do materiały bardzo się przyłożyliśmy i tylko w jednym przypadku nie udało nam się nagrać podkład na setkę, w Kamikaze Club- bo nie za bardzo mieliśmy ze sobą kontakt, grałem w innym pomieszczeniu, a gęste bębny były... I poprawiliśmy wszystko oprócz basu. Zaśpiewałem na tej płycie Midnight Visitors, żeby coś śmiesznego albo dziwnego było- wymyśliłem utwór trochę zainspirowany Presleyem, a trochę Whitney Houston. Tekst podsunął mi mistrz ceremonii, Titus, a ja- nie za bardzo znając angielski- właściwie nie wiedziałem o czym to jest (śmiech).

>Fishdick
(Loud Out Records, 1994)

Ślimak: Tutaj nareszcie byłem zadowolony z brzmienia perkusji, chociaż pewne rzeczy nagrywałem w korytarzu studia albo w łazience. Gitary też są dobrze nagrane. To dzięki Adamowi Toczko. Ogólnie płyta mi się podoba, a za najlepszy uważam kower Another Brick In The Wall...

>Infernal Connection
(Mega Czad, 1994)

Ślimak: Taka muzyka to moje korzenie. Chcieliśmy jakoś odskoczyć od Vile Vicious Vision, a mocą przebić Flapjacka (zespół, w którym wówczas także udzielali się Litza i Ślimak - przyp. wk). Chcieliśmy dowalić wszystkim dookoła. I- nieskromnie mówiąc- udało się. Pomogli nam to osiągnąć Adam Toczko i Tomek Bonarowski, ale też dużo zawdzięczaliśmy Grzegorzowi Skawińskiemu, który wybił nam z głowy Marshalle i udostępnił Mesa/Boogie.

>The State Of Mind Report
(Polton- Warner Music Poland, 1996)

Ślimak: Nie jest to płyta tak bliska mojemu sercu jak Infernal Connection, ale ją lubię.

>High Proof Cosmic Milk
(Metal Mind, 1998)

Ślimak: Robert (Litza - przyp. wk) miał swoją wizję tej płyty, z którą ja się utożsamiałem. I we dwójkę robiliśmy próby. Popcorn i Titus to akceptowali i na pewnym etapie dochodzili... Brzmienie gitar brudne, ciemne. Do tej porty to największy "czołg", jeśli chodzi o dokonania Acid Drinkers. Chyba taka najbardziej "gniotąca" płyta.

>Varran Strikes Back - Alive!!!
(Metal Mind, 1998)

Ślimak: Titus bardzo chciał, żebyśmy nagrali płytę koncertową...Ten album jest na mojej liście płyt Acid Drinkers na trzecim miejscu od końca, po Dirty Money Dirty Tricks i Strip Tease. Ta płyta trochę bootlegowo zabrzmiała i to mi nie pasuje.

>Amazing Atomic Activity
(Metal Mind, 1999)

Ślimak: Sytuacja nas zmusiła, żeby szybko wydać album- żeby pokazać światu, że zespół funkcjonuje, że się nie poddamy. Rzecz kompozycyjnie bałaganiarska, jednak ma swój urok. Mało spójna, ale przez to może nie jest nudna.